Sigarayı ilk bir veya iki gün içmemeyi başaran herkes ondan sonra içmeme davranışını sürdürebilir. İlk bir veya iki gün sudan çıkmış balık gibi hisseder kendini fakat ondan sonra artık hayat normaldir. Sigarayı bırakan insan hayatında her şeyin değişeceğini düşünür. Ve değişmediği zaman hayal kırıklığına uğrayıp tekrar başlar. Oysa yanlış olan bu düşüncedir. Sigarayı bırakan insan bu düşünceyle bırakmazsa daha kolay bir şekilde ondan kurtulabilir. Hayat aynı hayattır. 

     Sigara, alkol, vs. bunları bırakamıyorsak bunun nedeni onları bırakamamamız değildir. Örneğin sigarayı ele alalım. Sigarayı ne zaman içersek içelim rahatlamak amacıyla içeriz. Yani sigara içerken kendimizi rahatlamaya şartlarız. Ve dolayısıyla rahatlarız. İşte sigarayı bıraktığımız zaman bu rahatlığı özleriz sigarayı değil. Aklımıza gelen bu rahatlıktır. Çok rahat olduğumuz zaman niye sigarayı özleriz peki. O zamanda oh ya şu iş bitti deyip sigara yaktığımız zamanları düşünün. Rahatlamışızdır ve bu rahatlamanın üzerine sigara yakarak daha da rahatlarız. İşte rahat olduğumuz zaman dahi sigarayı özlememiz bundandır.

     Peki bundan nasıl kurtulabiliriz. Çok basit yerine yeni davranışlar koyarak. Örneğin sabah kalkmışız. (Sabahları insanlar genellikle stresli olur.) Kahvaltıyı yaparız ve kendimizi rahatlamaya şartlarak bir sigara içeriz dolayısıyla rahatlarız. Oysa kahvaltıyı yaptıktan sonra bir bulmaca çözmek bir iki sayfa kitap okumak da sigarayla aynı vazifeyi görebilir. Peki o zaman da buna alışırsak diye düşünebiliriz. Bu asla olmaz. Çünkü biyolojik olarak bulmaca çözmenin veya kitap okumanın vücutta oluşturduğu bir şeyler yoktur. Ama sigara aynı zamanda kana karışarak biyolojik olarak da bağımlılığı destekler. Yani kahvaltıdan sonra sigara içmeyi bırakmamız zor olur ama bulmaca çözmeyi bırakmamız zor olmaz..

     Sigara, alkol, eroin vs. bunların hepsi aynı kalıptadır. O maddeyi değil o maddeyi kullanırken yaşadığımız duyguları özlediğimiz için bunlardan kurtulmamız zordur.

     Peki bu özleme olayı ömür boyu sürecek ve bizi rahatsız edecek mi? Hayır elbette değil. Çok basit düşünün. Bir bebek annesini bir veya iki yıl emer. Bırakması zor olur mu evet biraz zor olur. Peki bir ömür boyu rahatsız olur mu hayır olmaz.

     Kimin anlattığını hatırlayamadığım bir olay var. Bir ihtiyar sigarayı bırakalı yıllar olmuş ama dermiş ki yağmur yağdığı zaman hala canım sigara ister. Bu davranışın analizini yapalım şimdi. O ihtiyar sigarayı bırakalı 20 yıl oldu diyelim.  Muhtemelen binlerce yağmurlu havayla karşılaştı bu ihtiyar ama yine de sigaraya tekrar başlamadı. Ama hâlâ diyor ki yağmur yağdığı zaman canım sigara istiyor. Bunun ilki açıklaması var ya bu ihtiyar boş konuşuyor. (Yani isteği yalan.) Ya da ikinci ihtimal yağmurlu bir havada kendisini çok etkileyen travmatik bir olay yaşamış veya tam tersi çok sevinçli bir olay yaşamış ve sigarayla o olayın alakasını kurmuş. Çünkü olayı yaşadığı anda sigara içmiş. Aslında ihtiyarın unutamadığı sigara değil; unutamadığı o yaşadığı olay esnasında yaşadığı duygular ve üzerine yaktığı sigarayı bu olayla ilişkilendirmesi.

Son söz: Hiç kafanız karışmasın. Sigarayı atın ve attığınız zaman hayatımda çok büyük değişiklikler olacak diye beklemeyin. Bırakın hayat sizi nereye istiyorsa oraya götürsün.... Hayatı yaşamak istediğiniz gibi yaşamanın ilk adımı sigaradan kurtulmaktır buna emin olun. Teşekkürler.